(506 S. K. m. 11, 130) (1475 S. K. m. 89)
Dava: Davacılar, murisi S. Ç.'nin ölümü ile sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Havva Aydınlı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava, davacıların murisi S. Ç.'nin ölümü ile sonuçlanan olayın trafik-iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle varılan sonuç doğru değildir.
Bu yönüyle davanın yasal dayanağını belirgin olarak 506 sayılı Yasa'nın 11/A maddesi oluşturmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası a) sigortalının işyerinde bulunduğu sırada b) işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla c) sigortalının, işveren tarafından görev ile başka yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıya hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için 1) sigorta olayına maruz kalan kişinin 506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi anlamında sigortalı olması 2) sigorta olayının, maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.
506 sayılı Yasa'nın 130/2. maddesinin yollamada bulunduğu 1475 sayılı İş Kanunu'nun 89. maddesine göre sigorta müfettişleri tarafından tutulan tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup, aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Bu yönde; Mahkemece dinlenen; olay tarihinde davalı işyerinde çalışan ve aynı kazada yaralanan davacı tanığı M. A. olay tarihinde davalılara ait iş yerinde çalışıp dönerken işveren temsilcisi R. K.'ın kullandığı otomobilin kaza yaptığını kaza sonucu davacıların murisinin ve işveren temsilcisinin öldüğünü kendisinin ise yaralandığını belirtmiş, diğer tanıklar Ş. A. ve Ş. G. ise davacıların murisi ile birlikte davalıların Muğla merkezde yer alan inşaat işyerinde birlikte çalıştıkların ancak olay günü ölen işçinin tanık M. A.'la birlikte işverenin Fethiye -Eşmede yer alan diğer işyerine gittiklerini dönüşte kaza geçirdiklerin belirtmişlerdir.
Asliye Ceza yargılamasında ise; yargılamaya ilişkin olarak yapılan hazırlık soruşturma sırasında ve olayın hemen akabinde alınan sanık mağdur ve müşteki ifadelerinde 4.11.1996 günü saat 18.30 sularında davalı işveren temsilcisi R. K.'ın sevk ve idaresindeki otomobilin Eşme'den Fethiye'ye gelirken öndeki araç sürücüsü E. B.'ın kullandığı araç ile sinyal vermeden köy yoluna sapması sonucu işveren temsilcisinin bu şahsın aracına arkadan çarpması ile ölümlü kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır.
Sigorta müfettişi S. B. tarafından düzenlenen 2.10.2006 tarihli raporda davacıların murisi S. Ç.'nin işverene ait Muğla merkezde yer alan inşaat iş yerinde 1.11.1996 tarihinde kalıpçı ustası olarak işe alındığını işverenin aynı zamanda Aydın DSİ Bölge Müdürlüğünden Fethiye Eşen Beldesi su pompası inşaatını ihale ile aldığını davacıların murisi ve işveren şirket müdürünün Eşen beldesinden Fethiye'ye dönerken gerçekleşen kazada öldüğünü sigortalı murisin söz konusu işveren şirketin Fethiye su pompası inşaatı işinde görevlendirildiği ancak sigortalının ölümünün işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmesi sırasında meydana gelmeyip şirket müdürü aynı zamanda muris yakını olan R. K.'ın hususi otomobili ile gerçekleşen kazada öldüğü olayın 506 sayıl Yasanın 11. maddesi anlamında iş kazası sayılamayacağı belirtilmiştir.
Toplanan bu deliller ışığında; müfettiş raporu içeriği ve aynı kazada şirket çalışanı M. A.'un da bulunmasından murisin işveren tarafından Eşme beldesinde yer alan su pompası işinde görevlendirildiği kazanın görevlendirilen bu işten dönerken gerçekleştiği olayda 506 sayılı Yasa'nın 11/A maddede aranan koşulların gerçekleşmiş olduğu ve trafik - iş kazası niteliğinde bulunduğu sabit olmakla; davanın kabulü gerekirken aksi düşüncelerle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 08.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy