(506 S. K. m. 79) (YHGK. 16.06.1999 T. 1999/21-510 E. 1999/527 K.) (YHGK. 05.02.2003 T. 2003/21-35 E. 2003/64 K.) (YHGK. 15.10.2003 T. 2003/21-634 E. 2003/572 K.) (YHGK. 03.11.2004 T. 2004/21-480 E. 2004/579 K.) (YHGK. 03.11.2004 T. 2004/21-479 E. 2004/578 K.) (YHGK. 24.11.2004 T. 2004/21-538 E. 2004/621 K.) (YHGK. 01.12.2004 T. 2004/21-629 E. 2004/641 K.)
Dava ve Karar: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.1.2006-25.7.2006, 25.7.2006-5.5.2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi N. F. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacı, davalıya ait tekstil işyerinde 01.01.2006-05.05.2008 tarihleri arasında geçen ve SGK'na eksik bildirilen çalışmalarının tespitini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne var ki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.
Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.6.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 24.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.
Somut olayda; davacının davalı işyerinde 25.07.2006-02.07.2007; 01.10.2007-29.02.2008 ve 03.03.2008-05.05.2008 tarihleri arasındaki çalışmaları kesintili olarak bildirilmiştir. Mahkemece bordrolarda ismi geçmediği için beyanlarına itibar edilmediği belirtilen tanık E. K.'ın, 06.01.2004-31.10.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde çalıştığı dönem bordroları ve bu tanığa ait hizmet cetvelinden anlaşılmaktadır. Öte yandan davacının kesintisiz çalıştığını doğrulayan diğer tanıklar Ş. C. ve H. G.'nin de bordrolarda isimlerinin geçtiği görüldüğü gibi, davacının çalışmasının kesintili geçtiğini beyan eden diğer tanıkların da davacının giriş-çıkış tarihlerini tam olarak hatırlayamadıklarını belirttikleri açıktır. Yapılan işin daimilik arzettiği, ihtilaflı dönemin tümünde davacıyla beraber çalıştığı görülen bordro tanığı E. K. ve diğer bordro tanıklarının davacının uyuşmazlık döneminin tümünde aralıksız çalıştığını beyan ettiği dikkate alınarak davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy