(4857 S. K. m. 77)
Dava ve Karar: Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Ö. A. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Dava davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacılar murisi R. S.'ın davalı şirkete ait 33 B 2399-33 B 2400 plakalı TIR ile 1.12.1997 tarihinde Almata'ya gitmek üzere Mersin'den pamuk yüklü olarak yola çıktığı, 5.12.1997 tarihinde de Ağrı ili gümrüğünden çıkış yaptığı, tercüme edilmiş kaza belgesine göre, araçta yalnız başına olduğu halde 15.4.1998 tarihinde İran sınırları içerisinde meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiği, kazalı TIR'ın davalı şirket adına kayıtlı ve 18.9.1998 tarihine kadar trafik sigortasının olduğu anlaşılmaktadır.
İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.
Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; Karayolları Trafik Kanununa göre davalı Aytaşlar Uluslararası Nakliyat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığı, sürücü murisin % 100 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davacılar murisi sürücü R. S.'ın olayda kusurlu olduğu sabit olmakla birlikte, davalı Aytaşlar Uluslararası Nakliyat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin de bir miktar kusurunun olacağı düşünülmeden olaya uygun düşmeyen ve eksik bir şekilde düzenlenen kusur raporuna itibar edilmesi hatalıdır. Gerçekten dosyadaki bilgi ve belgelere göre sürücü murisin Ağrı'dan tek başına yola çıktığı, trafik kazası geçirdiğinde yanında yardımcı şoför veya personelin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar kazaya karışan TIR'da teknik bir kusur tespit edilememişse de; davacılar murisinin sürekli olarak ve aralıklı olarak ne kadar süre araç kullandığı, Karayolları Trafik Kanunu'na göre araç kullanma süresinin kanuna aykırılık teşkil edip etmediği, kazaya uzun süre tek başına araç kullandırmanın etkili olup olmadığı hususlarının karara esas oluşturan bilirkişi raporunda yeterince irdelenmediği, hal böyle olunca, kusur raporunun İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içermediği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olmadığı görülmektedir.
Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, mahkemenin hükme esas aldığı kusur raporunda sorumluluğu kabul edilen davacılar murisi R. S.'ın ve varsa davalı şirkete izafe edilebilecek kusur oranını tespit ettirmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy