(5510 S. K. m. 13)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi D. S. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava davacının 5.10.2005 iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, maddi ve manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile 9.236,78TL maddi,4.000TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalının %4,10 oranında meslekte kazanma gücü kaybına uğradığı, zararlandırıcı olayda kazalı sigortalının %20 oranında kusurunun bulunduğu, dosya içerisindeki hükme esas alının hesap raporunda davacı sigortalının karşılanmamış maddi zararının hesabında 5.10.2005-21.6.2006 tarihleri arasında istirahatli olarak geçirilen döneminde hesaplamaya dahil edildiği, davacı vekilinin 3.3.2010 tarihli oturumda davacının istirahatli olduğu dönemde maaşını aldığını ancak davacının kurumdan aldığı geçici işgöremezlik ödeneğini davalı işverene verdiğini belirttiği,davalının 12.5.2010 tarihinde yeminli beyan olarak davacının getirdiği geçici işgöremezlik ödeneğinden 1400,00 TL.yi aldığını belirttiği,davacıya kurum tarafından 2985TL geçici işgöremezlik ödeneği ödendiği anlaşılmıştır.
Geçici iş göremezlik devresinde sigortalının çalışamadığı dönemde yoksun kaldığı gelir de iş kazası sonucu oluşan maddi zarar kapsamında olmakla; raporlu olunan dönemde çalışamayan sigortalının bu dönemde yoksun kaldığı ücreti kadar bir zararın oluşacağı ve bu zararın da maddi zarar içerisinde kabul edilmesi gerektiği açıktır. Bu nedenle sigortalının raporlu olduğu dönem araştırılarak bu dönemde çalışamadığı % 100 işgücü kaybına uğradığı kabul edilerek bilirkişi aracılığıyla bu dönemde alması gereken ücret hesaplanıp bulunan miktardan davalı işverenin kusuruna isabet eden miktar bulunarak, bundan varsa SGK'ca ödenen geçici iş göremezlik ödeneği tenzil edildikten sonra davacının karşılanmayan zararı belirlenip çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi esastır.
Somut olayda davacı vekilinin kabulüne göre davacının istirahatli olarak geçirdiği dönemde alması gereken ücretini tam olarak aldığının anlaşılmasına göre maddi zarar hesabında artık bu dönemin de dikkate alınarak karar verilmesi hatalıdır
Yapılacak iş; davacının 5.10.2005-21.6.2006 tarihleri arasında istirahatli kaldığı geçici işgöremezlik döneminde maaşını tam alıp bu dönem bakımından artık maddi bir kaybının bulunmadığının kabulüne göre hesap bilirkişisinden yeniden rapor alıp neticesine göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy