(506 S. K.m. 4) (2926 S. K. m. 4)
Dava ve Karar: Davacı, Kurum işleminin iptali ile malulen emekli sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacının 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun ve malulen 506 sayılı Yasa kapsamında emekli sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki Kayıt ve Belgelerden, davacının 20.07.1991 ile 03.02.2009 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında 2422 gün çalışmasının olduğu, kurum tarafından resen ziraat odası kaydına istinaden 06.02.2009 ile 29.05.2009 tarihleri arasında tarım bağ-kur sigortalısı kabul edildiği anlaşılmaktadır. Ordu Devlet Hastanesinin 19.02.2009 tarihli raporuna göre davacının çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmesi nedeniyle kurumca malul olduğuna karar verilmiştir. Ancak davalı kurum tarafından davacının son olarak Tarım Bağ-Kur sigortalısı olması nedeniyle 10.07.2009 tarihli tahsis talebine istinaden 4/b kapsamında maluliyet aylığı bağlandığı belirlenmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya talep tarihi itibariyle maluliyet aylığının 506 sayılı Yasa kapsamında mı yoksa 2926 sayılı Yasa kapsamında mı bağlanacağı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacının 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının tek başına maluliyet aylığı bağlanması için yeterli olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.
Yapılacak iş, davacının tek başına 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarının, yaşlılık aylığı bağlanabilmesine yeterli olması nedeniyle hizmet birleştirilmesine zorlanamayacağı dikkate alınarak davacının maluliyetine ilişkin talebini tekrardan inceleyerek karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy