(5510 S. K. m. 96)
Dava: Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi O. B. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
Dava, davacının 01.12.2006-20.06.2009 (dava tarihleri) arasında ödenen yaşlılık aylıkları nedeniyle kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece bozma ilamı sonucunda davacının prim ödeme gün sayısının 60 günün düşülmesi sonucu 5104 güne düştüğü, bu 60 günün kendisine ait olmadığını bilmemesinin düşünülemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Yapılan incelemede Bozma ilamında; 5510 sayılı Yasanın 96. maddesinin tartışılması gerektiğine işaret edilmiştir. Her ne kadar Mahkemece, davacının, süresine ilave edilen 60 günü bilmesi gerektiği dolayısıyla kurum işleminde isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmış ise de, somut olayda davacının kurumu yanılttığı veya kasıtlı davranışı ile olaya sebebiyet verdiği yönünde delil ve emare yoktur. Böyle olunca, davacıya yapılan yersiz ödemelerin 5510 sayılı Yasa'nın 96/b maddesi kapsamında iadesi gerekir. Öncelikle mahkemece, davacıdan hangi tarihten itibaren faiz talep edildiği araştırılmalı ve açıklanan ilkelere göre sonuca gidilmelidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy