(6100 S. K. m. 305)
Davalı, kesinleşen gerekçeli kararın hüküm kısmında "davalı taraf vekille temsil olunduğundan hükmün verildiği tarihte geçerli olan 1800 TL vekalet ücretinin davalı kurumdan alınarak davacı tarafa verilmesine" şeklindeki vekalet ücretine ilişkin kısmın tavzihen düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkeme 16/05/2019 tarihli tavzih kararında belirtildiği şekilde, tavzih isteğinin reddine karar vermiştir.16/05/2019 tarihli tavzih kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar kesinleşmiştir. Davalı SGK vekili 15/05/2019 tarihli dilekçesiyle gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin kısmının tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. Tavzihi talep edilen kısım “Davalı taraf vekille temsil olunduğundan hükmün verildiği tarihte geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.800 TL vekalet ücretinin davalı kurumdan alınarak, davacı tarafa verilmesine,'' şeklindedir. Mahkemece; 16/05/2019 tarihli ek kararla “Hükümde yer alamayan, unutulan hususlar tavzih yolu ile hükme eklenemez. Davada talep edilmesine rağmen hüküm altına alınmayan bir husus tavzih kararı ile sonradan hüküm altına alınamaz. Zira yalnızca açık olmayan, tereddüt uyandıran veya çelişkili fıkralar barındıran kararların tavzihi mümkündür. Kararı veren hakim, sonradan hükmün yanlış olduğu kanısına varsa dahi bu hükmü istinaf/temyiz incelemesi sonucu bozulmadıkça yeniden ele alarak tavzih ve tashih yolu ile düzeltilemediğinden davalı kurum vekilinin tavzih talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle “Davalı kurum vekilinin tavzih talebinin REDDİNE” karar verilmiştir. Tavzih talebinde bulunan kurum vekilince “Talebimiz maddi hataya ve yazım yanlışına ilişkin olduğundan kabulü gerekir.” gerekçesiyle temyiz yoluna başvurulmuştur. 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesinde hükmün tavzihi düzenlenmiştir. Buna göre hükmün tavzihi yoluna, bir hükmün yeterince açık olmaması, birbirine aykırı fıkralar içermesi yahut icrasında tereddütler uyandırması halinde, icrası tamamlanıncaya kadar, hükümdeki gerçek anlamın ortaya çıkarılması amacıyla başvurulabilir. Mahkemece tavzih adı ile hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Somut olayda, tavzih talep edilen hükümde davacı ve davalı ibarelerinin maddi hata sonucu yer değiştirilerek yazıldığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemenin davanın reddine dair hükmünün dördüncü fıkrasında davalı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin “davacıdan alınarak davalıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması gerektiği halde yazılı şekilde verilen kararın bu hali ile infaz kabiliyetinin bulunmadığı ve tereddüt yaratacağı anlaşıldığından tavzih talebinin kabul edilmesi gerekirken reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve 16/05/2019 tarihli Ek Karar bozulmalıdır.
Sonuç: 16/05/2019 tarihli Ek Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)