MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını Bozma, Mala
Zarar Verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.04.2012 gün ve 2012/8-364 esas-2012/180 sayılı kararında da belirtildiği gibi, adli sicil kaydı duruşmada okunmuş olup, tekerrüre esas hükümlülüğünü ve adli sicil kaydını kabul eden, içeriğine yönelik olarak herhangi bir itirazda bulunmayan ve temyiz dilekçesinde de hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bir açıklamada bulunmayan sanık, tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektiren sabıkalılık halini önceden bildiğinden, bu durumun ilk defa duruşmada ortaya çıktığından söz etmek olanaklı değildir. Bu nedenle sanık hakkında ek savunma hakkı vermeksizin 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasında savunma hakkı kısıtlanmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
I-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde :
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın ihbar üzerine yakalandığında suça konu sayacı sattığı yeri göstererek mağdura iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; suç eşyasını satın alma suçundan hakkında verilen beraat kararı temyiz konusu olmayan ...'nun zararının giderilip giderilmediği araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının tartışmasız bırakılması,
2-Mükkerrirlik uygulamasına esas alınan Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2008 tarih, 2007/875 esas ve 2008/151 karar sayılı ilamıyla, hükmedilen 2000 TL adli para cezası ile Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2006 gün ve 2006/778 Esas, 2007/118 Karar sayılı ilamı ile verilen 2000 TL adli para cezasının miktar yönünden kesin
nitelikli olup 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.04.2006 tarih, 2006/499 esas, 2007/205 karar sayılı ilamına konu, hırsızlık suçundan hükmedilen on ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, her üç ilam mükerrirlik uygulamasına esas alınmak suretiyle infazda karışıklığa neden olunması,
3-Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararının yeniden değerlendirilmesi, II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
1-Sanığın, yakınana ait dairenin su sayacını bulunduğu yerden sökerek çaldığı olayda, mala zarar verme suçunun ne şekilde oluştuğu araştırılmadan yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
2-Mükerrirlik uygulamasına esas alınan Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2008 tarih, 2007/875 esas ve 2008/151 karar sayılı ilamıyla, hükmedilen 2000 TL adli para cezası ile Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2006 gün ve 2006/778 Esas, 2007/118 Karar sayılı ilamı ile verilen 2000 TL adli para cezasının miktar yönünden kesin
nitelikli olup 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.04.2006 tarih, 2006/499 esas, 2007/205 karar sayılı ilamına konu, hırsızlık suçundan hükmedilen on ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, her üç ilam mükerrirlik uygulamasına esas alınmak suretiyle infazda karışıklığa neden olunması,
3-Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.