MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Temyiz isteminin reddi, mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz incelemesinde:
Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla; mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 26.03.2013 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...'ün temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
2-Kabul ve uygulamaya göre de;
a-Oluş ve dosya kapsamına göre olay günü gündüz 10.00 sıralarında müştekiye ait mandalina bahçesi içerisinde bulunan malzeme deposunun kapısını kırıp içeri girerek aldığı çeşitli malzemeleri kamyonetinin arkasına yüklediği, kamyonetiyle birlikte mandalina bahçesinden çıktığı sırada kendisini gören Ç... Derneğinde bekçi olarak çalışan tanıklar ..., ..., ...'nun sanığın yanına gidip kamyonetin kasasındaki eşyaların ne olduğunu sorduklarında, sanığın bunları aldığı yeri gösterdiği, bekçilerin polisi arayarak haber vermeleri üzerine de henüz müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığı, olay yeri basit krokisine göre suça konu depoyla sanığa ait aracın bulunduğu yer arasında 40-50 metre mesafe bulunduğunun anlaşılması karşısında; yukarıda adı geçen tanıklar dinlenip sanığın suça konu eşyaları fiili hakimiyet alanına geçirip geçirmediği tespit edilerek sonucuna göre TCK'nin 35. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği
gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
1-CMK'nin 232/6. maddesine uygun olarak, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, her bir madde uygulanırken verilen ceza miktarının ayrı ayrı ve tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'un 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği de gözetilmeden gerekçesiz olarak yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilerek, yazılı biçimde hüküm kurulması,
b-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.