MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın 765 sayılı TCK'nin 493/1-2-son ile 5237 sayılı TCK 142/1-b,143 maddelerinde yer alan hırsızlık suçunu işlediği iddia olunan olayda, müdafii temyiz dilekçesinde özetle, suç tarihinden itibaren dava zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiş ise de; sanık hakkında 16.06.2011 tarihinde 5271 sayılı CMK'nin 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip kararın 09.09.2011 tarihinde kesinleştiği, bu kesinleşme işleminden önce ... Asliye Ceza Mahkemesince sanığın 18.05.2011 tarihinde işlediği suç nedeniyle dosyanın yeniden ele alınıp değerlendirilmesi için mahkemeye ihbarda bulunması üzerine dosyanın ele alınıp 04.12.2012 tarihinde karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nin 231/11 maddesinde "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki hüküm karşısında, sanığın beş yıllık (5271, m.231/8) denetim süresi içinde ihbar yapılan suçu işlemediği, böylelikle maddede anılan şartın gerçekleşmediği ve açıklanan bir hüküm olmadığı gözetildiğinde dava zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nin 223/1 maddesindeki,"Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür. "şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemenin verdiği kararın maddede sayılan kapsamda hüküm niteliğinde bulunmadığı, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu ve
temyizinin mümkün olmadığı, CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.