MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme, Mala Zarar Verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Her ne kadar yokluğunda verilen karar sanığın mahkemede bildirdiği adreste yengesi Beşire Dayan imzasına tebliğ edilmiş ise de; sanığın mahkemeye sunduğu dilekçeler ile 09/09/2013 tarihli kolluk tutanağı ve ekleri incelendiğinde, yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanık tarafından öğrenme üzerine verildiği anlaşılan 29/07/2011 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmekle, mahkemenin 13/09/2011 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Olay tutanağına göre, hırsızlık suçunun saat 21:18 sıralarında ve geceden sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince uygulama yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımlar çıkartılarak yerlerine ‘‘Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.