MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 s.y TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış ve Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık ...'un temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
B-Sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Olay günü şüphe üzerine görevli polis memurları tarafından durdurularak kimlik bilgileri sorulan sanığın görevlilere üzerinde bulunan müşteki ...'a ait sürücü belgesini verdiği, fotoğrafın benzememesi nedeniyle kolluk görevlilerin şüphelenerek kayıtlardan yaptığı araştırma sonucunda gerçek kimliğinin tespit edildiği ve kimliğinin tespit edilmesi amacıyla emniyete götürüldüğüne dair tutanak tutulduğu olayda; bu tutanağın beyanı doğrulayıcı mahiyette olmaması ve sanığın gerçeğe aykırı bir tutanağın düzenlenmesine sebebiyet vermediği anlaşılmakla; üzerine atılı "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak" suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, ancak eyleminin mahallinde yaptırıma bağlanan 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40/1. madde ve fıkrasında düzenlenen "kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunma" kabahatini oluşturduğunun gözetilmemesi;
Yasaya aykırı olup, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak sanığın lehine bulunan ve eylemine uyan 5326 sayılı Yasanın 40/1. maddesinde öngörülen idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-c maddesinde yazılı üç yıllık soruşturma zamanaşımının eylemin gerçekleştiği 14.08.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nun 322 ve Kabahatler Kanununun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan Kabahatler Kanununun 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.