Tebliğname No : KYB - 2015/362357
Hırsızlık suçundan sanık A.. C.. hakkında yapılan yargılama sonunda 765 sayılı TCK'nın 491/ilk ve 65/3 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kapatılan Karaman Sulh Ceza Mahkemesinin 03/05/1999 tarihli ve 1998/1372 esas, 1998/651 sayılı kararını müteakip 5237 sayılı TCK'nın lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, 491/2 ve 59 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Karaman 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2014 tarihli ve 2012/838 esas, 2014/557 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi,
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın işlemiş olduğu hırsızlık suçu nedeniyle Karaman Sulh Ceza Mahkemesinin 03/05/1999 tarihli kararıyla 765 sayılı Kanun'un 491/ilk ve 65/3 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, yapılan uyarlama yargılaması sonucunda daha önceki hükümde uygulanmayan 765 sayılı TCK'nın 492/1. maddesi uygulanmak suretiyle neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı maddesinin “ bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve aynı dosyada, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/10/2012 tarih ve 2012/11449-43810 sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verildiğinin anlaşılmasına göre, kanun yararına bozma istemine ilişkin incelemenin Yüksek (2.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 22.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.