Tebliğname No: 6 - 2011/153131
MAHKEMESİ : Ula(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 06/12/2010
NUMARASI: 2010/129 (E) ve 2010/123 (K)
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık N.. K.. hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. K..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısım çıkartılarak yerine ‘‘Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık N.. K.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme; sanık T.. D.. hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza artırılırken gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan uygulama yapılması,
2-Sanık T.. D..'nın suç tarihinde sabıkasız olduğu, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6 fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle sanığın tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezanın ertelendiği, erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, “yasal koşulları oluşmadığından” şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-Sanık T.. D..'nın 06/12/2010 tarihli celsede hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde, mala zarar verme suçundan kurulan hükümde kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,
4-Sanık N.. K.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, sanığın kişiliğini, sosyal ve ekonomik durumunu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığını ve suçun işlenmesindeki özellikleri yansıtan yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, “yasal koşulları oluşmadığından” şeklindeki soyut gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
5-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
6-Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar N.. K.. ve T.. D..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.