MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme,
Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35/2. maddesinin 143/1. maddesinden önce uygulanması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/1431 Esas-2013/18 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere; hükümde ‘‘Sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından; TCK'nın 58. maddesi gereğince cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine’’ denilmiş olması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesinin ‘‘tekerrrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz’’ hükmü uyarınca, tekerrüre esas alınacak ilamın infaz aşamasında belirlenebilecek olması karşısında, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi nedeniyle bozma isteyen ek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı
gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısım çıkarılarak yerine ‘‘Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve aynı Yasanın 53/3. maddesi gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışında kalan haklardan mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53/3. maddesi gözetilerek aynı Yasanın 53/1-c maddesi gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy