Kömür hırsızlığı suçundan sanık 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 35, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000. Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ..................... sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 2........................ sayılı yazılı istemine göre anılan kararın kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2016 tarih ve ................ sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş olduğu görülmekle, okundu,
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,
Dosya kapsamına göre, sanık Z.......... terk edilmiş ocaktan diğer sanığa ait şantiyenin elektrik aboneliğini kullanarak 4 ton kömür çıkarması şeklinde gerçekleşen somut olayda, 24/06/2010 tarihinde yürürlüğe giren 5995 sayılı Maden Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6. maddesi ile değişik 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5 maddesinde yer alan 'Ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafından el konulur. Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin iki katı tutarında idari para cezası uygulanır. Ruhsat alanında ruhsat grubu dışında üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare amirliklerince el konulur. Bu fiili işleyen kişilere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başı satış bedelinin iki katı tutarında idari para cezası uygulanır. El konulan madenler mülki idare amirliklerince satılarak bedeli il özel idaresi hesabına aktarılır,' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığa atılı eylemin idare para cezasına dönüştürülmesi nedeniyle 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/2-a ve 5236 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/7 maddesi uyarınca sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasından beraatine, 3212 sayılı Kanun'un 12/5 maddesi gereğince idare para cezası gerektiren ve bir kabahat olan eylemi nedeniyle idari para cezası verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu, kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı maddesinin “ bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve aynı dosyada, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 0...................... sayılı kararıyla temyizin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, kanun yararına bozma istemine ilişkin incelemenin Yüksek (17.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy