MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından 30.06.2011 tarihinde çalışmasına işveren tarafından son verildiğini, fesih bildiriminde gösterilen fesih gerekçesinin geçersiz olduğunu bildirerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve buna bağlı feri haklara hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili sık sık istirahat almak suretiyle işe devamsızlığı nedeniyle hizmetinden yararlanılamadığını, bu durumun işyerinde olumsuzluğa neden olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin davacının rahatsızlığı nedeniyle ondan verim alınamadığı davalı tarafça ispatlanamamış, rahatsızlığı nedeniyle davacının performansında düşüklük meydana gelse bile, davalı işveren Toplu İş Sözleşmesinin 61. maddesi hükmü uyarınca gerekli işlemleri yapmadan doğrudan feshe başvurduğundan feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen haklı nedenler olduğu gibi, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir. İşçinin sık sık rapor alması yasanın gerekçesinde bu nedenler içinde sayılmıştır. İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.
Davacının davalı işyerinde 28.07.2003-30.06.2011 tarihleri arasında yükleme boşaltma işçisi olarak çalışmış, iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 30.06.2011 tarihli fesih bildirimiyle “sık sık istirahat almak suretiyle işe devamsızlığınız nedeniyle hizmetinizden verim alınamadığından yasal haklarınız ödenerek iş sözleşmeniz İş Kanununun 17. ve devamı maddelerine göre, yasal haklarınız ödenmek suretiyle iş sözleşmesine son verilmiştir.
Dosya içeriğine göre davacı işçinin ...devlet Hastanesi’nden verilen sağlık kurulu raporundan primer hipertansiyon ve servikal + Lomver Diskopati teşhisi konularak uzun süre tedavi gördüğü, son beş yıl içerisinde 36 farklı hastalık nedeniyle 67 kez istirahat aldığı ve toplam olarak 807 gün tedavi ve istirahat nedeniyle işyerine gelemediği anlaşılmaktadır. Davacının sık sık rapor alması ve bu olgunun devam etmesi karşısında, iş görme ediminden davalı işverenin yararlanamadığı ve sonuç olarak işyerinde olumsuzlukların yaşandığı sabittir. 4857 Sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenler mevcuttur. İş ilişkisinin sürdürülmesi işveren açısından beklenemez hal almıştır. Bu nedenle davalı işveren tarafından yapılan fesih geçerli nedene dayandığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-)Davanın REDDİNE,
3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-)Davalı tarafından yatırılan temyiz harcının istek halinde kendisine iadesine, kesin olarak oybirliğiyle 15.11.2011 tarihinde karar verildi.
s