MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İş Mahkemesi
TARİHİ : 18/03/2010
NUMARASI : 2009/568-2010/125
Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.
Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı işverence temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunadır.
Yetersizlikten kaynaklanan nedenler; işçinin ortalama benzer işi görenlere göre daha az verimli çalışması, gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olması, işe yoğunlaşmasının giderek azalması, işe yatkın olmaması, öğrenme ve kendisini geliştirme konusunda yetersiz kalması, sık sık hastalanması, çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalığa yakalanması ve uyum yeterliliğinin azalması gibi işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Dosya içeriğine göre ilaç tanıtım elemanı olarak çalışan davacının iş sözleşmesi performans düşüklüğü gerekçesi ile feshedilmiştir. Mahkemece davacının performans
düşüklüğünün davalı işverence kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı işveren en az 40 eczanenin ziyaret edilmesi gerekirken davacının 29 eczaneyi ziyaret ettiğini ileri sürmüştür. Davacı ise 40 eczaneyi ziyaret ettiğini ancak sistemin yeni olması nedeniyle hata verdiğini, sistemdeki hata nedeniyle 29 adet ziyaret göründüğünü belirtmiştir. Davacının sistemle ilgili bu iddiası üzerinde durulmadan karar verilmiş olması hatalıdır. Sistemin o tarihte yeni olup olmadığı, hata verip vermediği ile ilgili olarak taraf delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy