MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi
TARİHİ : 22/03/2011
NUMARASI : 2010/725-2011/147
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebebe dayanılmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, işyerinde yeniden yapılanma zorunluluğu nedeniyle şirket organizasyon yapısında değişiklik yapıldığını, bu kapsamda davacının çalıştığı mağazada mevcut pozisyonuna ihtiyaç kalmadığını, Ağustos 2010 tarihinde Konya 1 ve Konya 2 mağazalarında İnsan Kaynakları Müdürü olarak işbaşı yapılırsa iş ilişkisinin sürdürülmek istendiği bildirildiğini ancak davacının kabul etmediğini, davacının pozisyonunda olup da aynı nitelikte öneri yapılan başka çalışanların önerileri kabul ettiklerini,kendilerine taşınma yardımı vs.yapıldığını, bunun da önerinin iyi niyetli olduğunu gösterdiğini,davacı da kabul etseydi, söz konusu yardımların ona da yapılacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davalı şirketin davacıyı haklı olarak çıkardığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.
İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Somut olayda davalı işverence yeniden yapılanma zorunluluğu nedeniyle şirket organizasyon yapısında değişiklik iddiasına dayanılmış ve bu kapsamda davacının çalıştığı mağazada mevcut pozisyonuna ihtiyaç kalmadığı için Konya 1 ve Konya 2 mağazalarında İnsan Kaynakları Müdürü olarak işbaşı yapmasının önerildiği bildirilmiştir. Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde işverenin davıcının işyerini,görev tanımını değiştirme yetkisinin bulunduğu görülmektedir. Davalı işverence davacının pozisyonunda olup da aynı nitelikte öneri yapılan başka çalışanların önerileri kabul ettikleri savunulmakta ve isim bildirilmektedir.
Hal böyleyken mahkemece davalıdan fesih sebebi olan organizasyon değişikliğine ilişkin işletmesel karar ve tüm belgelerle değişiklik önerisini kabul eden çalışanlara ilişkin bilgi ve belgeler de getirtilerek gerekirse uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak, işverence feshe son çare olarak bakılıp bakılmadığı araştırıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy