MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, cezai şart borcunun olmadığına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili; davalı ile davalı arasında 27.04.2012 tarihli belirli süreli iş sözleşmesinin imzalandığını, sözleşmenin 10. maddesinde hizmet süresine ilişkin cezai şart öngörüldüğünü, davacının ziraat mühendisi olarak asgari ücretle çalıştığını, davacıya 27.04.2010 tarihli bir taahhütname imzalatıldığını, davacının 15.04.2011 tarihinde işten ayrıldığını, işverenin davacıdan son brüt ücretinin beş katı tutarında cezai şart talep bulunamayacağını, cezai şart miktarının fahiş olduğunu belirterek cezai şart borcunun bulunmadığını, bu talebin kabul görmemesi halinde cezai şart borcunun davalı tarafça istenilen miktarda olmadığının tespiti ile çalışılan ve çalışılmayan sürelere oranla hesaplanmasını, bu şekilde bulunacak meblağ fahiş olacağından bu meblağın 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 161. maddesi uyarınca indirilmesini, gerek taahhütnamede gerek icra takibinde istenilen faizin kanuni boyutuna düşürülmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacının 27.04.2010 tarihinde işe başladığını, 15.04.2011 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davacıyla akdedilen sözleşmenin asgari süreli iş sözleşmesi olduğunu, asgari süreli sözleşmelere de cezai şarta ilişkin hüküm konulabileceğini, sözleşme eki taahhütnamenin geçerli ve cezai şart düzenlemesinin eşit ve iki taraflı olduğunu cezai şart miktarının fahiş olmadığını, cezai şartın tek taraflı olmadığını, her iki tarafa da yükümlülükler yüklediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, taraflar arasında akdedilen 27.04.2010 tarihli sözleşmenin 9. maddesinde iki ay deneme süresi ve sonrasında asgari beş yıl çalışma şartı düzenlendiği, bu sözleşmeye ek imzalanan taahhütnamede sözleşmede belirtilen beş yıllık süreden önce iş sözleşmesinin taraflarca 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ya da 25. maddesinde belirtilen sebepler dışında sona erdiği taktirde fesih tarihindeki giydirilmiş brüt ücretin yedi katı tutarında cezai şart hükmü düzenlendiği, davacının 15.04.2011 tarihinde işten istifa suretiyle ayrıldığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece 818 sayılı Kanun'un 16l/son maddesi uyarınca bilirkişi raporuyla hesap ve tespit olunan 6.823,76 TL cezai şart tutarından hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davacının davalı tarafa 2.274,58 TL cezai şart borcu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davacının çalışma süresine göre mahkemece yapılan indirim fazladır. Davacının çalıştığı süre, sözleşme süresi dikkate alınarak daha ılımlı oranda (daha düşük oranda) indirim yapılarak hüküm kurulması gerekmekte olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy