MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, genel tatil ücreti ve izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece verilen kısa kararda, “dosya arasında mevcut 22.11.2011 tarihli bilirkişi raporununu 2. şıkkı nazara alınarak raporda belirtilen miktarlar üzerinden kıdem tazminatı, ihbar tazminatının kabulüne, fazla mesai ücreti yönünden mahkememizce hesaplanan 494,36 TL'nin kabulüne, fazlaya ait taleplerle, kötüniyet tazminatı ve genel tatil ücreti talebinin reddine” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, “10.115,35 TL kıdem tazminatından taleple bağlı kalınarak 8.970,00 TL'nin sözleşmenin fesih tarihi olan 01.09.2008 tarihinden itibaren yürütülecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ait talep hakkının saklı tutulmasına, 2.134,97 TL ihbar tazminatından taleple bağlı kalınarak 1.680,00 TL'sinin dava tarihi olan 08.04.2010 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ait talep hakkının saklı tutulmasına, 494,36 TL yıllık izin ücretinin dava tarihi olan 08.04.2010 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ait taleplerle, kötüniyet tazminatı ve genel tatil ücreti talebinin reddine” yazılmıştır.
Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma sebebidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy