MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.05.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, iş sözleşmesinin işverence işyerinin kapanacağı gerekçe gösterilerek feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalıya dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati usulüne uygun tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmış ise de davalı duruşmalara katılmamış ve davayada cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, fazla çalışma iddiasının tanık beyanları ile ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından, iş sözleşmesini davacı işçinin haklı sebebe dayanmaksızın feshettiği ve işyerinde fazla çalışma yapılmadığı ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda, beyanları hükme esas alınan davacı tanığı komşu işyeri çalışanı olup, davacının 01 Eylül-30 Nisan tarihleri arasındaki balık sezonunda, günlük çalışmasının 02.00-18.00 saatleri arasında gerçekleştiğini, balık sezonu dışında ise davacının 05.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş ise de davacı tanığının 01 Mayıs-01 Eylül tarihleri arasında balık halinde çalışmadığı sadece sezon döneminde görev yaptığı kendi beyanları ile sabittir. Bu durumda, davacının balık sezonu dışındaki çalışma süresi için fazla çalışma iddiasını tereddüt oluşturmayacak şekilde kesin olarak ispatlandığından söz edilemez. Davacının 1 Mayıs-1 Eylül tarihleri arasındaki çalışma döneminde, günlük çalışmasının 05.00-18.00 saatleri arasında gerçekleştiği kabul edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.