MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin,hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı ... davada taraf sıfatlarının bulunmadıklarını zamanaşımı süresinin dolduğunu ve dosyaya sundukları belgelere göre alacakları bulunmadığını belirterek davanın reddine karar karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı alt işveren olan şirket davaya cevap vermediği gibi yargılama sürecine de katılmamıştır.
Mahkemece davacının istemleri konusunda bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada altı gün çalışması kabul edilerek alacak istekleri hesaplanmıştır. Oysa davacı tanıklarının birbiri ile örtüşen beyanlarına göre çalışma hafta içi beş gün sabit olarak belirtilmiş ve cumartesi pazardan birinde ayda bir veya iki defa, diğer davacı tanığa göre ise ayda iki veya üç defa öğle saatlerine kadar çalışma olduğu belirtilmiştir. Bu durumda davacının hafta içi beş gün ve ayda iki gün cumartesi veya pazar günlerinden birinde yarım gün çalıştığı, ayda bir gün de nöbet tutuğu kabul edilerek fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının yeniden değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.