(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, yol bedeli, yemek ücreti ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F. B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yol ve yemek bedellerini ücretinden haksız şekilde kesildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı Sevim Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili davacı ile müvekkili arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Dicle Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda; davacı sayaç okuma işçisi olarak görev yapmakta olup, davalı işveren sayaç okuma işinde fazla çalışma yapılmadığını ileri sürmektedir. Davacı tanıkları M. Y. G. ve F. D. sayaç okuma işçilerinin sabah saat 07.00'da çalışmaya başladıklarını, akşam gün batımına kadar çalıştıklarını, kışın saat 16.00'da, yazın ise saat 20.00'da çalışmanın sona erdiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde üç, haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.
Davacı tanıklarının yaz-kış aylarında farklı şekilde çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarının dikkate alınmaması ve fazla çalışma süresinin belirlenmesi açısından davalı işverenlik kayıtları celp edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece davalı işverenin evrakları üzerinde inceleme yapılmalı ve kayıtlarla tespit edilen çalışma süreleri ile tanık beyanları bir arada değerlendirilerek haftalık çalışma süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy