MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesien karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar Akdeniz Güvenlik Hizm. Ltd. ŞTİ. ve Türk Telekomünikasyon A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II. maddesine göre haklı olarak fesh ettiğini belirterek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacakları istemiştir.
Davalılar Cevaplarının Özeti:
Davalılar cevap dilekçelerinde davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı kanuni süresi içinde davalılardan Akdeniz Güvenlik Hizm. Ltd. Şti. ile Türk Telekominikasyon A. Ş. temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 81. maddesi gereğince davalılardan Vıp Güvenlik Koruma Hizm. Ltd. Şti. vekilinin istifa dilekçesinin anılan davalıya tebliği için yapılacak tebligat giderini peşin olarak ödemediğinden vekilliğinin devam ettiğinin anlaşılmasına göre, davalılardan Akdeniz Güvenlik Hizm. Ltd. Şti. ile Türk Telekominikasyon A. Ş.'nin aşağıdaki bentdin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Fazla çalışma süresinden düşülmesi gereken ara dinlenmesinin ne kadar olması gerektiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.
İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.
Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.
Ara dinlenmesi 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının günlük çalışma süresinin hafta içi 08:00-18:00 saatleri arası olduğu, haftalık 1,15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek, fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Bu durumda, günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için ara dinlenmesinin en az bir saat olarak düşülmemesi ve sonuçta fazla çalışma bulunmadığından dolayı fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmemesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.