MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ve genel tatil alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının sipariş için yanlış adres aldığını yanlış adrese giden işyeri çalışanı Orhan Gül’ün de öfkelenip davacıya sinirlendiğini, davacının da müşterilerin yanında Orhan Gül’e hakaret ve küfür ettiğini bununla da kalmayarak kavga etmeye başladığını müvekkilinin olayın büyümemesi için davacıyı sakinleştirmeye çalıştığını ancak davacının emniyete gideceğini söyleyerek işyerini terk ettiğini, bu olay sebebiyle müvekkilinin itibarının sarsıldığını müşteri ve çevre esnafa karşı zor durumda kaldığını, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işyerinde uğradığı darp olayının sabit olduğu, fiziksel olarak zayıf olan bir bayanın erkek tarafından darp edilmesi, davacı bayan işçinin işten çıkarılması gibi ağır müeyyide ile cezalandırılması hakkını doğuramayacağı davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş sözleşmesinin, davacı işçinin işverenin bir başka işçisine sataşma niteliğinde olan davranışları sebebiyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinin II. bendinin (d) fıkrasına göre, işçinin işverene veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene veya aile üyelerinden birine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 25/II -(d) hükmü uyarınca haklı fesih nedeni sayılmıştır.
Dosya içeriğine göre, davalı işyerinde 18.04.2007-01.11.2009 tarihleri arasında kasiyer olarak çalıştığı, davacının iş sözleşmesi işverenin diğer işçisi Orhan Gül ile işyerinde tartışıp kavga etmesi sebebiyle 01.11.2009 tarihinde davalı işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır.
Davacı işyerinde kasiyer olarak çalıştığı, işyerine müşteriler tarafından telefonla verilen siparişleri alarak işyerinde servis elemanı olarak çalışan Orhan’a adresi bildirdiği, fesih tarihinde davacının müşterinin adresini yanlış olarak bildirmesi sebebiye telefonda tartıştıkları, Orhan işyerine geldiğinde davacının Orhan’a yönelik söz ve davranışları ile işyerinde tartışmanın yeniden başlayıp kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında davacının diğer çalışan Orhan tarafından basit tıbbi müdahale ile tedavi edilemeyecek derecede darp ederek yaraladığı ceza dosyası içeriği ile sabittir. Yaşanan süreçte netice itibari ile davacı çalışan diğer çalışan tarafından darp edilmişse de tartışmanın davacının müşteriden yanlış adres alarak diğer çalışana bildirmesi sebebiyle başladığı, bu itibarla her iki çalışanın da karşılıklı olarak tahrik sınırını aşan söz ve davranışları 4857 sayılı İş Kanuna 25-II. maddesinde düzenlenen sataşma kapsamında değerlendirilerek iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin kabulü gerekir. İş sözleşmesinin işverence feshinin haklı olduğunun değerlendirilmesine göre de davacın kıdem ve ihbar tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Dosya kapsamına göre, davacının kasiyer olarak çalıştığı, işyerine müşteriler tarafından telefonla verilen siparişleri alarak adresleri servis elemanı olarak çalışan Orhan’a bildirdiği, fesih tarihinde müşterinin adresini yanlış olarak bildirmesi sebebiyle telefonda Orhan’la tartıştıkları, adı geçen işçinin işyerine geldiğinde tartışmanın yeniden başlayıp kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında davacının diğer çalışan Orhan tarafından basit tıbbi müdahale ile tedavi edilemeyecek derecede yaralandığı ceza dosyası içeriği ile sabittir. Adres yanlışlığına bağlı meydana gelen tartışma ve kavganın mağduru davacı olup, fesih haklı sebebe dayanmadığından kararın onanması düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 30.04.2013