MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin 12.10.2002-01.04.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde muhasebe elemanı olarak çalıştığını, müvekkilinin 08:30-19:00 saatleri arasında çalıştığını, haftada bir gün nöbet adı altında 21:00'a kadar çalıştığını, müvekkilinin asgari geçim indirimi dahil net 1.018,00 TL aldığını, ancak bordronun asgari ücret üzerinden düzenlendiğini farkının elden ödendiğini, 2011 Şubat ve Mart ayı ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.
Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.
Somut olayda, davacının fazla çalışma ücreti alacağı 08:30-18:30 saatleri arasında, günde yarım saat ara dinlenmesi ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre, günlük on saat çalışma için ara dinlenme süresi bir saat kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
2-Davalı vekili ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı itirazında bulunmuş olmasına rağmen mahkemece bu itiraz dikkate alınmadan karar verilmesi hatalıdır.
3-Davalı vekili temyiz dilekçesine ek olarak davacının ihtirazi kayıtsız imzaladığı, ödendiği belirtilen alacak miktarlarının yazılı olduğu ibraname ibraz etmiştir. Bu ibranamenin bozma sonrası yapılacak yargılamada gözönüne alınarak değerlendirme yapılması gereklidir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.