MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili iş sözleşmesinin feshinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/I maddesi gereği haklı sebebe dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davacının 08/10/2010 tarihinde 30 gün, 03/08/2010 tarihinde 30 gün, 01/09/2010 tarihinde 30 gün, 30/09/2010 tarihinde 10 gün, 05/11/2010 tarihinde 10 gün, 13/07/2010 tarihinde 10 gün, 26/78/2010 tarihinde 10 gün rapor aldığı, davacıya isnat edilen sürekli rapor alma eyleminin 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesi kapsamında olmadığı 4857 sayılı Kanun'un 25/I madde kapsamında kaldığı, fesihten önce 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi gereğince işçinin savunmasının alınmasının zorunlu olduğu halde alınmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.
4857 sayılı Kanun'un 25/I. maddesinde, "Süresi belirli olsun veya olmasın işveren, aşağıda yazılı hallerde iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebilir: I- Sağlık sebepleri: A) İşçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa veya sakatlığa uğraması halinde, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi. B) İşçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması durumunda; (A) alt bendinde sayılan sebepler dışında işçinin hastalık, kaza, doğum ve
gebelik gibi hallerde işveren için iş sözleşmesini bildirimsiz fesih ...; belirtilen hallerin işçinin işyerindeki çalışma süresine göre 17. maddedeki bildirim sürelerini altı hafta
aşmasından sonra doğar. Doğum ve gebelik hallerinde bu süre 74. maddedeki sürenin bitiminde başlar. Ancak işçinin iş sözleşmesinin askıda kalması sebebiyle işine gidemediği süreler için ücret işlemez." hükmü düzenlenmiştir.
Somut olayda 21.09.1984- 01.04.2002 tarihleri arasında servis görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından raporlu olduğu sürenin ihbar önelini altı hafta aşması üzerine 4857 sayılı Kanun'u 25/I- b fıkrasının 2. bendi uyarınca feshedilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının kesintisiz biçimde raporlu olduğu sürenin ihbar önelini altı hafta aştığı ve bunun üzerine işverence yasadan ... bildirimsiz fesih hakkını kullanarak iş sözleşmesinin sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Fesih sebebi ve feshin kanuni dayanağı itibari ile fesihten önce yazılı savunma alınma zorunlulğu bulunmadığı gibi personele yazılı fesih bildirimi yapılması da koşul değildir. Davacının iş sözleşmesi haklı sebeple feshedildiğinden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.07.2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
MUHALEFET ŞERHİ
Davalı işyerinde servis görevlisi olarak çalışan davacının 13.07.2010 ila 05.11.2010 tarihleri arasında 7 kez sağlık kurulu raporu kullandığı, söz konusu raporların toplam süresinin 130 gün olduğu, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından raporlu olduğu sürenin 4857 sayılı İş Kanunun 17. maddesinde belirtilen 8 haftalık bildirim süresini 6 hafta aştığı için aynı Kanunun 25/I- b fıkrasının 2. bendi uyarınca feshedildiği, yerel mahkemece, davacıya isnat edilen sürekli rapor alma eyleminin İş Kanununun 25/II. maddesi yerine 25/I. maddesi kapsamında kaldığı, fesihten önce İş Kanununun 19. maddesi gereğince işçinin savunmasının alınmasının zorunlu olduğu halde alınmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına; davalı vekili ise iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/l. maddesi gereği haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş; Dairemizce, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından raporlu olduğu sürenin ihbar önelini 6 hafta aşması üzerine 4857 sayılı İş Kanunu 25/I- b fıkrasının 2. bendi uyarınca feshedildiğine, bunun üzerine işverence yasadan ... bildirimsiz fesih hakkını kullanarak iş sözleşmesinin sonlandırıldığına, fesih sebebi ve feshin yasal dayanağı itibariyle fesihten önce yazılı savunma alınma zorunluluğu bulunmadığına, ayrıca davacıya yazılı fesih bildirimi yapılmasının da şart olmadığına, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilmesinden dolayı davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinin hatalı olup bozmayı gerektireceğine, belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanununun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.
İşçinin, kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden kaynaklanmayan bir hastalığa yakalanması halinde, işverenin iş sözleşmesini bildirimsiz olarak fesih ...; belirtilen hallerin işçinin işyerindeki çalışma süresine göre 17. maddedeki bildirim sürelerini altı hafta aşmasından sonra doğar (İş Kanunu, m.25/1). Somut olayda davacının hastalığı (depresyon) nedeniyle söz konusu bildirim süresi aşılmış, fesih öncesi kıdem tazminatı ile kullanmadığı izin ücretleri davacıya ödenmiştir. Davalı işveren tarafından İş Kanunun 25/I. maddesine uygun olarak yapılan fesihte kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğü doğmakta ise de, bildirimsiz fesih niteliğinden dolayı ihbar tazminatı ödemesi gerekmemektedir (Yargıtay 9. HD’nin 2008/28944 E. ve 2010/15748 sayılı K.).
Somut olayda çözülmesi gereken sorun, işçiye yüklenen eylemin haklı nedenle mi yoksa geçerli nedenle mi feshi gerektirdiği, söz konusu olay iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshini gerektiriyorsa işçinin savunmasının alınmasının ve yazılı bildirim yapılmasının gerekli olup olmadığı ile kıdem ve ihbar tazminatının ödenip ödenmeyeceğidir.
İş Kanununun 25. maddesi “işverenin haklı nedenle derhal fesih ...”nı düzenlemektedir. Bu maddenin son fıkrasına göre işçi, feshin maddede belirtilen sebeplere uygun olmadığı iddiası ile 18, 20 ve 21. madde hükümleri çerçevesinde yargı yoluna başvurabilir.
İş Kanununun “Feshin geçerli sebebe dayandırılması” başlıklı 18. maddesine göre işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. Bu sebeplerden birisine dayanan işveren işçinin yazılı savunmasını almak ve açıkça yazılı fesih bildirimi yapmakla yükümlüdür. İş Kanununun 18. maddesinin 3. fıkrası geçerli fesih sebebi oluşturmayan durumları açıkça saymıştır. Bunlardan birisi de (f) bendinde belirtilen “Hastalık veya kaza nedeniyle 25 inci maddenin (I) numaralı bendinin (b) alt bendinde öngörülen bekleme süresinde işe geçici devamsızlık” halidir. Dolayısıyla hastalık nedeniyle 25. maddenin (I) numaralı bendinin (b) alt bendinde öngörülen bekleme süresinde işe geçici devamsızlık halinde işçinin yazılı savunmasının alınması ve yazılı fesih bildiriminde bulunulması zorunlu değildir (İş Kanunu m. 25/son). Çünkü bu durumda feshin geçersizliği üzerine Kanunun 19. maddesi uyarınca yargı yoluna gidilemez. Başka bir deyişle savunma alınmadığı ve yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığı ileri sürülemez.
Somut olayda davacı işçi, depresyon nedeniyle farklı tarihlerde bir yıl içinde toplam 130 gün doktor raporu almış, davalı işveren de kıdem tazminatını ödemek suretiyle İş Kanununun 25/1. maddesinin (b) bendi uyarınca iş sözleşmesini haklı nedenle feshetmiştir. Davaya konu olayda İş Kanununun anılan maddesi uyarınca haklı nedenle feshi gerektiren durum söz konusudur; davacı işçinin yazılı savunmasının alınması ve ihbar tazminatı ödenmesi gerekli değildir. Bununla birlikte kıdem tazminatının ödenmesi zorunludur. Yerel mahkemenin vermiş olduğu işe iade kararı sonuç olarak yanlış ve Dairemizin davanın reddi gerektiğine dair çoğunluk görüşü doğru olmakla birlikte kıdem tazminatının ödenmesi açısından isabetli değildir.
Yukarıda anılan nedenlerden dolayı Dairemiz çoğunluğunun kıdem tazminatı ödenmeyeceğine ilişkin görüşüne katılmıyorum. 13.07.2012
Full & Egal Universal Law Academy