MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA:Davacı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının 25.07.2001 tarihinde ...adına kayıtlı fırın işyerinde çalışmaya başladığını, 31.12.2004 tarihinde bu işyerinin şirkete dönüşmesi ile 01.01.2005 tarihinden itibaren davalı şirket yanında aralıksız şoför olarak çalışmasına devam ettirdiğini, davacının gerçekte 1.000,00 TL ücret aldığı halde asgari ücret olarak bildirildiğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin 11.07.2008 tarihinde davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, belirterek, fazla mesai ve hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili davacının iş sözleşmesinin işverene yönelik emniyeti suistimal suçunu işlediğinden sona erdirildiğini, davacının alacağının bulunmadığını ve zimmetine geçirdiği 10.000,00 TL'nin davacı yararına hükmedilecek alacaktan mahsubunu talep ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda işyerinde iş müfettişini yaptığı tespitlere ve tanık beyanlarına göre hesaplanan fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinden %30 oranda hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Dosya içeriğine göre davacının davalı şirkete ait işyerinde müşteri işyerlerine ekmek servisi yapılan araçta şoför olarak çalıştığı, davacının iş sözleşmesin feshinden sonra 30.07.2008 tarihinde Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne yaptığı başvuru üzerine iş müfettişi tarafından işyerinde inceleme yapıldığı anlaşılmaktadır. Karara esas alınan hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda tanık beyanları ve iş müfettişi raporundaki tespitler dikkate alınarak hesaplama yapılmışsa da iş müfettişi raporunda davacının haftada üç saat fazla çalışma yaptığı ulusal bayram genel tatillerde dini bayramların ilk günü hariç çalıştığı, hafta tatillerinde çalıştığına dair tespit yapılamadığı belirtilmiştir. Yargılama safahatında dinlenen tanıklar .... ve......ise işyeri müşterisi oldukları halde davacının çalışma düzenine ilişkin farklı beyanlarda bulunmuşlardır. Hesap raporunda davacının haftada onbeş saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.
Davalı vekili hesap raporuna fazla mesai ve hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti hesaplamalarına esas alınan sürenin afaki olduğu, fazla çalışma ücretinin hesabında iş müfettişi raporundaki tespitlere itibar edilmediği, davalı tanığı ...’ın dinlenmeden rapor düzenlendiğinden bahisle itiraz ederek ek rapor alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekilinin hesap raporuna yaptığı itirazlar üzerinde durulmadan iş müfettişinin yaptığı tespitlerden farklı yöndeki davacı tanıklarının beyanlarına itibarla karar verilmesi hatalı olmuştur. Buna göre tanıkların yeniden beyanlarına başvurularak davacının işyerindeki çalışma düzeni ve süresi açıklığa kavuşturulmalı, tanık beyanları ile iş müfettişinin tespitleri birlikte değerlendirilerek gerekirse hesap bilirkişisinden ek rapor alınmalı alınan rapor dosya içerisindeki tüm delilerle yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.
Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.