MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence geçerli sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.
Davalı vekili, işyerinde gerçekleştirilen organizasyon yapısındaki değişiklik sonucunda davacının çalıştığı Planlama Müdürlüğünün kapatıldığını, bu bölümdeki personelin bir kısmının işten çıkarıldığını bir kısımın ise alt birimlerde istihdam edilmeye devam edildiğini, davacının müdür sıfatı ile çalışması sebebi ile başka bir birimde değerlendirme imkanı bulunmadığını ile iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; davacının başka bölümlerde planlama uzmanı olarak çalıştırılabileceği hususunun işverence değerlendirilmediği, davacıya müdürlük kadrosu dışında başka görevin teklif edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini
imkansız hale getiren iş yeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, iş yerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi iş yeri içi sebeplerdir.
İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Somut olayda, davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin, organizasyon yapısında değişiklik yapılması üzerine ve davacının çalıştığı Planlama Müdürlüğünün kapatılması ve başka birimlerde boş müdürlük kadrosu bulunmaması sebebi ile sonlandırıldığı görülmektedir. Mahkeme, davacının başka bölümlerde planlama uzmanı olarak çalıştırılabileceği hususunun işverence değerlendirilmediği gerekçesi ile feshi geçersiz kabul etmiş ise de; tanık beyanlarından davacının fesih öncesinde planlama uzmanlarının amiri konumunda çalıştığı anlaşılmaktadır.
Davalı firmanın Kayseri işletmesinde veya varsa diğer işletmelerde davacının, niteliklerine ve önceki çalışma şartlarına uygun olarak çalıştırılabileceği boş müdürlük veya yöneticilik kadrolarının bulunup bulunmadığı, feshin hemen öncesi ve sonrasında benzer kadrolara için yeni çalışanlar alınıp alınmadığı gibi husular değerlendirilmeksizin, sadece davacıya uzmanlık görevinin teklif edilmemesi gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece, fesih tarihi itibari ile davacının niteliklerine, unvan ve çalışma şartlarına uygun olarak çalıştırılabileceği boş kadrolar bulunup bulunmadığı, bu nitelikteki kadrolara feshin hemen öncesinde veya sonrasında yeni çalışanlar alınıp alınmadığı belirlenmeli, yeniden yapılanma kararı öncesindeki ve sonrasındaki organizasyon şemaları da bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.