MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA:Davacı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, 15.11.2007 tarihinde sözleşmeli personel statüsünde davalı işyerinin imar işlerinde çalışmak üzere işe başladığını, davalı tarafından iş sözleşmesinin 31.12.2012 tarihinde sona ereceğinin kendisine 22.12.2012 tarihinde mektupla bildirildiğini belirterek ödenmediğini ileri sürdüğü kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davacının İş Kanununa tabi olarak çalışan işçi olmadığını, Belediye Kanununun 5393/49 sayılı Kanuna tabi sözleşmeli 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yayımlanan sözleşme yönetmeliğindeki usul ve esaslara tabi, yıl olarak Belediye Meclisince verilen yetki ile sözleşme gereği çalıştığını, davanın görülmesinde mahkemenin görevli olmadığını ve davacının istediği alacak miktarının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49/3. maddesi kapsamında çalışanlarla yapılan sözleşmelerin iş sözleşmesi olmadığı, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesi uyarınca bu şekilde çalıştırılan kişilerin sözleşmeli personel olacağı ve işçi sayılmayacakları, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 49. maddesi uyarınca tam zamanlı sözleşme imzalandığını, davacının statü hukuku kapsamında kalan süresi ile ilgili davalı kurum arasında iş ilişkisi bulunmadığı, uyuşmazlığın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile davanın yargı yolu nedeni ile reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi yerindedir. Göreve ilişkin davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmemiştir.
2-Dava tarihi 06/02/2012 olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 448. maddesi gereği Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleri uygulanacaktır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-b, 115/2. maddelerine göre yargı yolu sebebi ile mahkemenin görevli olmadığının anlaşılması halinde görevsizlik kararı ile birlikte dava şartı yokluğu nedeni ile dava usulden reddedilir.
3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" hükmü uyarınca yargı yolu ile görevsizlik kararı sonucu verilen red kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalıdır.
Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın görevsizlik kararı sonucu verilen red kararında davacı aleyhine yargılama gideri yükletilmesi doğru değildir. Ancak, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hükmün 1. bendindeki cümlenin çıkarılarak yerine “Yargı yoluna ilişkin dava şartı noksanlığı nedeni ile davanın usulden REDDİNE,” cümlesinin eklenmesine, hüküm kısmındaki vekalet ücreti ile diğer yargılama giderinin yer aldığı 2. 3. ve 4. bentlerin hükümden çıkarılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy