MAHKEMESİ: Konya 3. İş Mahkemesi
TARİHİ: 28/03/2013
NUMARASI: 2009/986-2013/91
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının devamsızlık yapması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini haklı sebeple feshetttiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda anestezi teknisyeni olarak çalışan davacının iş sözleşmesi 31.10.2006- 03.11.2006 tarihleri arasında mazeret bildirmeden devamsızlık yapması sebebi ile feshedilmiştir. Davacı şahidi davacının nöbetçi olmadığı gün başhemşire tarafından çağrılması üzerine icapçı olmadığı için gelmediğini, davalı şahitleri ise davacının hemşire olan eşinin idare ile sorunları olduğunu, eşi ile birlikte işten çıktığını, askere gitmeden önce işten çıkmaya niyetinin olduğunu beyan etmiştir. Davacının hakkında devamsızlık tutanaklarının tutulduğu tarihlerde işine devam ettiğine dair gerek dava dilekçesi, gerekse dosya safahatinde herhangi bir beyanda bulunulmamıştır. Davalı tarafça ibraz edilen devamsızlık tutanaklarının aksi ispat edilemediğinden feshin haklı sebebe dayanması sebebi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.