MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti, ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak 01.07.2009 tarihinde son verildiğini, davacının günde onyedi saat çalıştığını, haftasonu ve resmi bayramlarda da çalıştığını fazla çalışma karşılıklarının da ödenmediğini 50 TL kıdem tazminatı, 50 TL fazla mesai, 50 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 50 TL izin ve kullanmadığı çay ve yemek molası ücreti, 50 TL ihbar tazminatı, 50 TL cebinden karşıladığı yol parasının faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, konteynırların elektrik montaj işini yapmaması üzerine iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi uyarınca feshedildiğini, fazla çalışma yapılmadığını, ücret alacağının bulunmadığını, yıllık izinlerini de kullandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, her ne kadar işverence 4857 sayılı Kanun'un 25/II-h maddesi uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiği iddiasında bulunulmuş ise de bu maddeye göre iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için işçinin uyarılıp tutanak tutulması buna rağmen işçinin ısrar etmesi halinde fesih yoluna başvurulması gerekirken bu yolda davalı işverence herhangi bir delil ve belge sunulmamış olup iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının iki haftada altı gün 07.00-18.00 saatleri arasında, bir gün 07.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Taraf tanıkları mesainin 06.00-18.00 saatleri arasında olduğu hususunda mutabıktır. Davacının şantiyedeki tek elektrik teknisyeni olması sürekli fazla mesai yapmasını gerektirmez. Sadece mesai saatleri dışında jeneratörün arıza yaptığı süreler için davacının fazla mesai yaptığı kabul edilmelidir.
3-Davalı vekili delil listesinde yemin deliline dayanmış, bilirkişi raporuna itiraz ettiği 09.11.2012 tarihli dilekçesinde kullanmadığı izinler hakkında davacıya yemin teklifinde bulunma hakkını saklı tuttuğunu beyan etmiştir. Mahkemece davalı vekiline yemin teklif etme hakkını kulanıp kullanmayacağının hatırlatılmaması da hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.