MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin kart yönetimi direkt satış bölümünün organizasyon yapısının yeniden yapılanması sebebi ile feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonrasında toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
17.09.2008 tarihli bu karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2008/40820 esas sayılı bozma ilamı ile ”Somut olayda, aynı davalıya karşı açılmış olan ve temyiz incelemesi birlikte yapılan İstanbul 2. İş Mahkemesinin 2005/763 esas numaralı aynı mahiyetteki dosyasındaki veriler de dikkate alınarak davacının yaptığı işin niteliği, çalışma şekli tam olarak belirlenip, davacın yaptığı işlerden anlayan konusunda uzman teknik bilirkişi aracılığı ile davacının yaptığı işin fazla mesaiyi gerektirip gerektirmediği hususu araştırılıp, rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile fazla çalışma ücreti isteğinin hüküm altına alınması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.”gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ve bozma sonrası alınan ek bilirkişi raporunda, “davacının dosyaya celp edilmiş olan İstanbul 3. İş Mahkemesinin 2004/886 esas sayılı dosyası içinde (işe iade dosyası) mevcut belgelerden davacının da içinde yer aldığı satış ekibinin 2002-2004 yıllarında kredi kartı pazarlaması amacıyla İstanbul ve İstanbul dışında muhtelif yerlerde görevler verildiği, bu tespitler ve şahit beyanları nazara alındığında davacının görev yaptığı bankanın direkt satış bölümünde çalışanların ve davacının ülkenin muhtelif şehirlerindeki alışveriş merkezlerinde, eğlence yerlerinde üniversitelerde kredi kartı pazarlaması yaptıkları, bu işyerlerinde çalışma saatlerinin 10:00-22:00 saatleri arasında olduğu ve üniversitelerde ikili öğretim yapıldığı nazara alındığında bu sürenin 09:00-21:00/22:00 saatlerini kapsadığı davacının yaptığı görevin günlük fazla çalışma saatlerinin dışında ve gerektiğinde de hafta sonu çalışma yapılmasını zorunlu kıldığı” belirtilmiştir. Mahkemece rapor doğrultusunda ve davalı zamanaşımı def'ide dikkate dikkate alınarak fazla çalışma alacağına hükmolunmuş ise de Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin sözü edilen bozma kararında davacının fazla çalışma alacağının, davacının yaptığı işlerden anlayan konusunda uzman teknik bir bilirkişiye incelettirilerek, yaptığı işin fazla mesai gerektirip gerektirmediğinin, belirlenmesi gereğine değinildiği halde, bozma öncesi görüşüne başvurulmuş olan bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle karar verilmesi isabetli bulunmamıştır. Bozma kararına uyulduğuna göre; öncelikle İstanbul 2. İş Mahkemesinin 2005/763 esas sayılı dosyasının da getirtilip bu dosya kapsamına alınması ve bundan sonra davacının çalıştırıldığı işlerde uzman olan teknik bir bilirkişiden davacının yaptığı işin fazla mesaiyi gerektirip gerektirmediği, iddia ettiği günlerde ve iddia ettiği sürelerle çalışmasının işin yoğunluğundan ileri gelip gelmediğine dair rapor alınması ve bundan sonra tüm delillerin yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.