MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili; davacının iş sözleşmesini haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar cevabında; davacının feshinin haklı nedene dayanamadığını haklarının ödendiğini belirterek davanın redine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunan işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Talep edilen alcaklarla ilgili ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı tanıklarının anlatımları dikkate alınmıştır. Davalı, bu tanıkların
işyerinde kısa süreli çalıştıklarını belirterek fiilen çalışmadıkları süreler için beyanlarının esas alınamaycağını ileri sürmüştür. Fazla çalışma konusunda tanıkların işyeri çalışma koşullarını bilen durumunda olmaları gerekir. Davalı tarafın tanıklar hakkındaki itirazı için tanıkların hizmet cetvellerinin getirtilerek tanıklık ettikleri dönemde davalı işyeri çalışan olup olmadıkları denetlendikten sonra çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.
Öte yanda yıllık izinde geçen sürelerin fazla çalışma ücreti hesabında dışlanıp dışlanmadığı hükme esas alınan rapordan anlaşılamamaktadır. Bu konuda düzenlenecek hesap raporunun denetime elverişli olması gerekir.
3-Davacının, bilirkişi raporundaki hesaplara göre alacaklarını 26.04.2013 tarihinde artırdığına dair ıslah dilekçesi davalı tarafa 02.05.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı tarafın 13.05.2013 tarihli dilekçesiyle ıslahla artırılan tutarlara karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.