MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, çalışması boyunca izinlerinin tümünü kullanmadığını ve fesihte de izin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, ücretli izin alacağını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zaman aşımı def'inde bulunmuş ve davacının izinlerini kullandığını, bakiye izin alacağının da ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının yıllık izin alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda; dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak işçinin çalıştığı süre içinde kullanmadığı yıllık ücretli izin süresinin 100 gün olduğunun belirtildiği ve karşılığında 1.000,00 TL talepte bulunulduğu; bilirkişi raporu aldırılmadan sunulan ıslah dilekçesinde ise, davacının kullanmadığı izin süresinin 120 gün olduğu ve karşılığı 20.000,00 TL için talepte bulunularak eksik harcın tamamlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, bilirkişi raporunda davacının kullanmadığı izin süresinin 219 gün olduğu tespit edilmesine rağmen, ıslah dilekçesinde belirtilen 120 gün kullanmadığı izin süresi bulunduğu yönündeki beyan karşısında 120 gün izin alacağı karşılığı tutar hüküm altına alınmış ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmuştur. Davacı, dava dilekçesinde kullanmadığı izin süresinin 100 gün olduğunu
belirtmiş olup, işverence 219 gün izin kullandırıldığının ispatlanamamasının bir önemi yoktur. Taleple bağlılık ilkesi gereği ve davacının hak kazandığı ve kullanmadığı izin süresini belirleyebilecek durumda olması göz önünde bulundurularak, davacının 100 günlük izin alacağı hüküm altına alınmalı ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.