MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, çalışması boyunca izinlerinin tümünü kullanmadığını ve fesihte de izin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, ücretli izin alacağını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zaman aşımı def'inde bulunmuş ve davacının izinlerini kullandığını, bakiye izin alacağının da ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının yıllık izin alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda; dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak işçinin çalıştığı süre içinde kullanmadığı yıllık ücretli izin süresinin 100 gün olduğunun belirtildiği ve karşılığında 1.000,00 TL talepte bulunulduğu; aldırılan bilirkişi raporunda davacının kullanmadığı izin süresinin 159 gün olduğu tespit edildikten sonra, 159 gün karşılığı 22.970,08 TL üzerinden davanın ıslah edildiği ve eksik harcın tamamlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının 159 gün ücretli izin alacağı bulunduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Davacı, dava dilekçesinde kullanmadığı izin süresinin 100 gün olduğunu belirtmiş olup, işverence 159 gün izin kullandırıldığının ispatlanamamasının bir önemi yoktur. Taleple bağlılık ilkesi gereği ve davacının hak kazandığı ve kullanmadığı izin
süresini belirleyebilecek durumda olması göz önünde bulundurularak, davacının 100 günlük izin alacağı hüküm altına alınmalı ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.