MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, ücret farkı alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin 08.07.2003-11.05.2006 tarihleri arasında fazla mesai yaptığını, bu durumun müfettiş raporu ile de teyit edildiğini, en az dörtyüz saat fazla mesai yaptığını belirterek fazla mesai alacağı ve ücret alacağı farkının davalıdan tahsili talep etmiştir.
Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.
Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 28.07.2009 tarih 2006/397 esas, 2009/456 karar sayılı ilam ile tanık anlatımlarına göre davacının yönetim kurulu kararına göre davacının ücretine zam yapılmadığı, davacının fazla çalışma yaparak çalıştığı, fazla çalışmanın anlık çıkan işler sebebiyle gerçekleşen çalışmalar niteliğinde olması sebebiyle günde bir saat üzerinden hesaplanan miktarın dikkate alınacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi sonucunda yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 22.03.2012 tarihli 2009/42558 esas 2012/9576 karar sayılı ilamı ile davacının emsali işçilerin kararda belirtilen zamdan faydalanıp faydalanmadığının araştırılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.
Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda ise davacının beyaz yakalı olduğu, kendisine zam yapılması gerektiği, kendisi ile aynı statüde çalışan kişilere zam yapılmasına rağmen davacıya bu zammın yapılmadığı gerekçesiyle zam farkı alacağı ve fazla mesai alacağının olduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.
Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla mesai yaptığını ve ücretinin ödenmediğini belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının fazla mesai yapmadığını beyan etmiştir. Bilirkişi raporunda davacı tanıklarının çalışma süresine ilişkin beyanda bulunmadıklarını, sadece fazla mesai yaptığını belirttiklerini, dosyada bulunan devam cetveline göre fazla mesainin bulunmadığını, ancak tanık beyanlarına göre fazla mesai kabul edilmesi durumunda günde bir saat fazla mesaiden haftalık beş saat fazla mesai yaptığı değerlendirilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıkları davacının çalışma süresine ilişkin beyanda bulunmamışlardır. Dosyada bulunan devam cetveline göre de davacının fazla mesaisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf fazla mesai yaptığını ispatlayamamıştır. Bu gerekçeyle fazla mesai alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.