MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı ve ihbar olunan avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Bakanlık, ihale makamı olduklarını ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
İhbar olunan şirket, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı ve ihbar olunan temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-İhbar olunan yönünden temyize konu kararda bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, ihbar olunanın kararı temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 432 maddeleri uyarınca REDDİNE,
2-Davalı Bakanlık temyizine gelince, dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili ile genel tatil alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.
Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanun'un 41. maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.
Dosya içeriğine göre; hükme esas bilirkişi raporunda davacının ara dinlenme hariç haftada 45 saat fazla mesai yaptığı ve tüm hafta tatillerinde çalıştığı, dini bayramların ilk gini ve diğer resmi tatillerde de çalıştığı, davacı tanık anlatımları esas alınarak belirlenmiştir. Davacının çalıştığı hastane kamu kurumuna aittir. Resmi kurum olması nedeni ile de işin düzenlenmesine ilişkin uygulamanın kayıtlar araştırılarak, varsa özellikle nöbet çizelgelerinin, işyerine giriş çıkışlarda kart basılıyorsa buna ilişkin kayıt ve belgelerin, alt işverendeki işçi şahsi sicil dosyası, puantaj kayıtları, günlük çalışmalara ilişkin tüm kayıt ve belgelerin getirtilerek belirlenmesi ve buna göre tanık beyanları ile birlikte değerlendirilerek fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretin hesaplanması gerekir. Başka delillerle desteklenmeden tek başına davalı ile aralarında husumet bulunan ve mahkemeden çıkacak karardan menfaat temin edecek olan tanıkların anlatımı ile sonuca gidilmesi ve eksik inceleme ile fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
4-Somut olayda davacı, dava dilekçesinde hafta tatili ücreti ve genel tatili ücretini aynı miktar altında birlikte talep etmiş, hangi alacaktan ne kadar istediğini açıklamamıştır.
Mahkemece, farklı türden olup kazanılması koşullarının ayrı şartlara bağlı olduğu bu talepler ayrıştırılmadan tek miktar altında ve birlikte hüküm altına alınması da hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.