MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, idari şef ve baş aşçı olarak çalıştığını maaşının 5000 euro olmasına karşın davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna 2.000,00 TL olduğu yönünde bildirim yaparak bu ücret üzerinden sigorta primlerinin ödenmesi üzerine ihtarname ile dört aylık maaş alacaklarını istemesi sebebi ile iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacı ile sözleşmelerini karşılıklı olarak 31.08.2010 tarihinde sona erdirdiklerini çalışan işçi saysının otuzundan az olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece celp edilen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davalı işverenin merkez ve şubelerinde çalışan toplam işçi sayısının otuzun altında olduğu davacının iş güvencesi hükümlerine tabi olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Taraflar arasında, davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusunu oluşturmaktadır.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre, iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin, aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.
Yerel mahkemenin önceki tarihli kararı Dairemizin 2012/29195 karar sayılı ilamı ile işyerinde çalışan işçi sayısının tespitine yönelik olarak bozulmuştur.
Yerel mahkeme bozma ilamına uyarak, işyerinde çalışan işçi saysının otuzdan az olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.
Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.
Bozma ilamında, aynı yönetim altında bulunan iki restaurantta çalışan işçilerin sayısının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından tespiti, tanıkların yeniden çağrılarak hangi işyerinde çalıştıkları, o işyerinde kaç işçi çalıştığı, sigorta girişlerinin yapılıp yapılmadığı ayrıntılı olarak tespiti, gerekirse davalıya ait işyerlerinde keşif icra edilerek fiilen çalışan işçi sayısının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar açıklığa kavuşturulmadan karar verilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.