MAHKEMESİ: DENİZLİ 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 06/06/2013
NUMARASI: 2011/1061-2013/394
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının davalıya ait iş yerinde ekmekçi olarak çalışmakta iken hak ve alacakları ödenmediğinden haklı sebeplerle işten ayrılmak zorunda kaldığını, davacının ilk işe 20.02.2009 tarihinde girdiğini fakat uzun süre davalı tarafından sigortaya bildirilmediğini, bu sebeple davalı şirket kayıtlarındaki giriş tarihinin gerçek işe başlama tarihi olmadığını, akşam 21:00'de işe başlayıp ertesi gün öğlen 13:00'e kadar çalıştığını, davacının iş yerinde fazla çalışma yaptığını ayrıca ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, davacının aylık net 900,00 TL ücret aldığını belirterek fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının mutfak departmanında ekmekçi olarak çalıştığını, davalı işyerinde çalışmaktayken ailevi sorunları sebebiyle 01.07.2011 tarihinde işten ayrılmak istediğini belirtip dilekçe vererek istifa ettiğini, esasen fazla mesai yapmadığını, maaş bordrolarını ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin imzaladığını, fazla mesai yapıldığı, hafta tatili veya resmi tatil günlerinde çalışıldığı takdirde bordrolara yansıtılarak personele ödendiğini, maaş ödemelerinin banka aracılığıyla davacı hesabına yatırıldığını, ücret alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etti.
Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı şahit beyanlarına göre davacının haftalık yirmiyedi saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, davacı ve davalı şahit beyanları, yapılan işin niteliği hep birlikte değerlendirildiğinde davacının haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşeceği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağının hesaplanması gerekli iken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.