MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
AVUKAT ...
ADINA VEKİLİ AVUKAT ...
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davacının müşterilere verdiği akaryakıt bedelini peşin almasına rağmen kendi kredi kartından geçirmek suretiyle işlem yapıp 8.693,42 TL'yi zimmetine geçirdiğini, 100,00 TL benzin alana....kampanyası ve çatal bıçak kampanyasında kartı olmayıp benzin alan müşterilere vermek suretiyle haksız hediye edinmelerine sebep olduğunu, işverenin güvenini kötüye kullandığını, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, akaryakıt istasyonu işyerinde pompacıların yaygın olarak ve zorunlu sebeplerle feshe gerekçe gösterilen ve asliye ceza dosyasındaki bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak açıklanan şekilde kredi kartı (key kartı) kullanıldığı, fakat burada davacının diğer pompacıların kişisel çıkarlarından dolayı değil, işin tamamlanması ve yürütülmesi açısından özellikle pozitif kartın kullanımında ortaya çıkan sorunların çözülmesi yönünde kredi kartlarını kullanma zorunda kaldıkları, burdan doğan sorunlardan dolayı davacıya kusur yüklenemeyeceği, davalı işverenliğin 8.693,42 TL'yi zimmetine geçirdiğini kanıtlayamadığı, kampanyalarda kartı olmayıp benzin alan müşterilere işyerindeki kartı kullanarak hediye edinmelerine sebep olduğu iddiası ise, bu hediyelerin promosyon niteliğinde oldukları ve işyerinde herhangi bir zarara sebep olmadıkları ve büyük alışveriş merkezleri ve market, akaryakıt istasyonlarından bu şekilde uygulamanın da yaygın olduğu, kaldı ki böyle bir eylemin kabul edilemeyeceği düşünülse dahi bunun ancak geçerli fesih sebebi olabileceği ve böylelikle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshinin davalı işverenlikçe kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.
Dosya içeriğine göre, davacının 02.11.2005-03.03.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde pompacı olarak çalıştığı, 03.03.2011 tarihli fesih bildirimi ile iş sözleşmesinin, davacının müşteriye nakit olarak sattığı akaryakıtların bedellerine nakit ödemeyip kasaya kendisine ve yakınlarına ait numaraları belirtilen kredi kartlarını kullanmak ve sliplerini vermek suretiyle 8.693.42 TL nakit parayı zimmetine geçirdiği, promosyon kampanyalarında müşterilere kampanya katılım kartı olmadığı halde markette duran kartları kullandırmak suretiyle haksız hediye almalarına neden olduğu gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesine göre sona erdirildiği, 24.02.2011 tarihinde davacıdan savunma istendiği, davacının savunma vermekten imtina ettiği, davacı hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesine muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
Somut olayda her ne kadar davacı tanıkları müşterilerin akaryakıt alım sonrası kredi kartı ödemelerinde yeterli bakiye olmaması ve kredi kartı kullanmak istemeleri nedeniyle pompacının kartını kullandırmak zorunda kaldığını beyan etmiş iseler de işyerinde davacı ve diğer pompacıların kredi kartı kullandırma olayını doğrular şeklinde açıklamada bulunmuşlardır. Davacı tanık beyanları ve dosyaya sunulan davacıya ait kredi kartı dökümü ve kredi kartı sliplerinden davacının anılan eylemi gerçekleştirdiği sabittir. Davacının feshe konu eyleminin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlardan olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla işveren tarafından yapılan fesih bildiriminin 4857 sayılı Kanun’un 25/II-e maddesi kapsamında olduğunun kabulü gerekir. Fesih bildirimi haklı sebebe dayandığından dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Belirtilmesi gereken diğer bir husus da, mahkemece 2010 yılı Aralık ve 2011 Şubat ayları dışındaki bordrolar davalı işverenlikçe sunulmadığından bu aylar dışındaki dönemlere ilişkin asgari geçim indirimlerin ödenmediği ve bu nedenle davacının asgari geçim indirimi alacak talebinde haklı olduğuna karar verilmiş ise de; dosya kapsamında mevcut olan 2010 yılının tüm aylarına ait imzalı ücret bordrolarının değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Asgari geçim indirim alacağı hesaplanırken 2010 yılına ait olan ve asgari geçim indirimi ödemesi bulunan imzalı ücret bordroları dikkate alınarak davacının asgari geçim indirimi alacağının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
...