MAHKEMESİ:... Mahkemesi
DAVA:Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, ikramiye, sosyal yardım, fazla mesai, izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, işveren tarafından ... sözleşmesinin haksız feshedildiğini, işyerinde ikramiye uygulaması bulunmasına rağmen 2001 yılından itibaren ikramiye ödemesi yapılmadığını, 2004 yılının Ocak ayından itibaren aylık ücretlerin ödenmediğini, haftalık çalışma süresinin 45 saatin üzerinde olduğunu, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ayrıca ödenmeyen sosyal yardım alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatına istemlerine ilişkin bir itirazlarının bulunmadığını, 2001 yılı öncesinde mevcut olan ikramiye uygulamasının kaldırılmadığını, 2001 yılından sonra yılda 4 maaş tutarında ki ikramiye toplamının 12 'ye bölünmek sureti ile aylık ücret dahil edilerek ödendiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını ve işçinin hak kazandığı yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içerisinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda; işveren ile aralarında husumet bulunan davacı tanıkları her ne kadar davacının 2003 yılı Nisan -Eylül ayları arasındaki dönemde fazla çalışma yaptığını beyan etmişlerse de; hükme esas alınana bilirkişi raporu tanık beyanlarına uygun olmadığı gibi denetime elverişli şekilde de düzenlenmemiştir. Bilirkişi raporunda 2003 yılı için hangi saatler ve haftalık kaç saat çalışma süresi esas alındığı açıklanmaksızın haftada 4 saat fazla mesai yaptığının kabul edilerek hesaplama yapılmıştır, ayrıca davacı tanıkları 2003 yılında sadece Nisan-Eylül aylarında fazla çalışma yapıldığını beyan etmiş olmalarına rağmen 2002-2001 yıllarında da ayın dönemde fazla çalışma yapıldığının kabul edilmesi isabetsizdir.
Davacı tanıkları ile davalı tanıklarının beyanı bir arda değerlendirildiğinde ... yerinde mavi yakalı personelin fazla çalışma yapmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca yine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin denetimden geçen emsal nitelikteki seri dosyalarda davalı işyerinde çalışan işçilerin fiilen yaptıkları işlere göre haftalık çalışma süresinin farklılık arz ettiği ve işyerinde fazla çalışma yapmayan işçilerin bulunduğu belirlenmiştir. Bu durumda sadece husumetli davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak ve denetime elverişli şekilde hazırlanmamış bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma ücret alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Davacının fiilen yaptığı ... ve emsal dosyalar ile tespit edilen işyerindeki çalışma düzeni bir arada değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.