MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi
TARİHİ: 11/12/2012
NUMARASI: 2010/905-2012/1076
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, izin ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili cevabında, davacının kardeşi ile birlikte davalıya ait ticari takside kira ilişkisi ile çalıştıklarını, alacak isteklerinin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi hesabı dikate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda taraflar arasında iş sözleşmesi bulunduğu ve davalının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında işveren olduğu konusunda mahkemece ulaşılan sonuç yerindedir. Dosya kapsamından bu iş sözleşmesinin, davacının kullandığı ticari taksi ile 21.11.2009 tarihinde yaptığı trafik kazası nedeniyle sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Davalı taraf kaza tutanağını sunarak açıkça kaza olayına dayanmış ve taksinin kullanılamaz hale geldiğini iddia etmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu ı) bendinde işçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması durumunda işverenin haklı fesih yetkisinin bulunduğu düzenlenmiştir. Mahkemece davacının kaza olayında kusurlu olup olmadığı kusuru var ise buna isabet eden zarar miktarı araştırılarak olayda işveren açısından haklı fesih nedeninin oluşup oluşmadığının tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi isabetsiz olmuştur.
3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda, davalıya ait ticari takside davacı ve kardeşi olmak üzere iki kişinin çalıştığı, mahkemece fazla mesai ücreti konusunda davacının günlük çalışma süresinin 13 saat kabul edilerek yapılan hesabın dikkate alındığı anlaşılmıştır. Çalışan sayısına, olayın özelliğine göre günlük çalışma saatinin 12 saat kabul edilerek fazla mesai alacağının belirlenmesi dosya içeriğine uygundur.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesien 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.