MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi
TARİHİ : 02/07/2013
NUMARASI : 2012/552-2013/323
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalı Sağlık Bakanlığına bağlı Y.. Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, işyerinde fazla mesai ücretinin ödenmediğini, davalı Sağlık Bakanlığının asıl işveren sıfatı ile davacının işçilik alacaklarından sorumlu olduğu iddiası ile fazla mesai alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı bakanlık vekili; davacının yüklenici firmanın elemanı olduğunu, işin tamamı ihale yoluyla başka bir işverene verildiğinden, asıl işveren-alt işveren ilişkisinden bahsedilemeyeceğini, işçilik alacağından yüklenici firmanın sorumlu olduğunu savunarak açılan davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davalı Sağlık Bakanlığı ile yüklenici şirketler arasında alt işverenlik ilişkisinin bulunduğu, asıl işveren olarak davalı Sağlık Bakanlığının işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, görüşüne başvurulan hesap bilirkişisinin tanık anlatımlarına göre düzenlediği rapora itibarla davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.
Temyiz:
Kararı kanuni süresi içinde davalı Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai konusunda hesap yapılırken davacı tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Davanın taraflarının anlatımına, yapılan işin niteliğine, şahit beyanlarına ve dosya kapsamına göre davacnıın çalışma döneminde hafta içi 07.00-16.30 arası çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Bu hususun hesaplamada dikkate alınmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
2-Hükmedilen alacağın net mi, yoksa brüt mü olduğununn hükümde belirtilmemesinin infazda karışıklığa yol açacağının düşünülmemesi hatalı olmuştur.
3-Davalı taraftan tahsiline karar verilen yargılama giderinin ayrıntılı olarak belirtilmemesi sebebiyle denetime elverişli olmaması da hatalıdır.
4-Davalı tarafın ıslahla artırılan miktara yaptığı zamanaşımı def'i hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi de ayrı bir bozma sebebidir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.