MAHKEMESİ: Adana 1. İş Mahkemesi
TARİHİ: 18/12/2012
NUMARASI: 2011/1048-2012/970
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 23.01.2008-23.11.2011 döneminde çalıştığını, iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kıdem tazminatı hafta ve genel tatili ücret alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık ücretli izin alacağının davalıdan faizleri ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini fesih iradesinde haklı olmadığını, davacının çalışma süresince yaptığı mesailerin karşılığı ücretlerin davacıya imzalı ücret bordrosu ile ödendiğini, haksız davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davacının süresinde ödenmeyen hafta ve genel tatil alacağı ile fazla mesai alacağı olduğu için iş sözleşmesini İş Kanunun 24/II-e ve 34/1 maddeleri uyarınca haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Mahkemece, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak davacının haftalık 27 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.Dairemizin yerleşik kararlarına göre,fazla mesai alacağının tanık beyanıyla ispatlanması halinde bir kimsenin günde üç saatten fazla sürede fazla çalışma yapması olağan yaşam kurallarına aykırı olacağından, davacının günde üç, haftada altı gün için toplam onsekiz saat şeklinde fazla çalışma yaptığı sonucuna varılarak fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerekirken, bu hususun dikkate alınmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.