MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, 1995 yılında davalıların murisinin evinde hasta bakıcı olarak işe başladığını ve 2011 yılında işten çıkartıldığını belirterek işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı, görev itirazında bulunmuş ve davacı ev hizmetleri işini yaptığından davaya bakmakla Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunu belirtmiştir.
Mahkemece, davacının yaptığı iş ev hizmetleri kapsamında değerlendirilerek Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.
Kararı süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.
4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, “ev hizmetlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Ev hizmetlerinde aşçı, uşak, temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren ararındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine genel mahkemelerde çözümlenmesi gerekir. İş Kanunu kapsamı dışında bırakılan bu hizmetleri gören kimselerle bunları çalıştıranlar arasındaki hukukî ilişkilerde Borçlar Kanununun hizmet sözleşmesine ilişkin hükümleri uygulanır. Aile bireylerini evden alarak alışverişe, şehir içinde gezmeye götüren, boş zamanında ev ve eklentilerinde zamanını geçiren şoföründe ev hizmeti yaptığı ve iş kanunu kapsamında olmadığı kabul edilmelidir.
Buna karşın evde hastaya bakan hemşire ve çocuk eğiticisi 4857 sayılı Kanun'un kapsamında değerlendirilmelidir.
Somut olayda, davacı 1995 yılında, davalıların murisi ...'in bakım işini üstlenmek üzere işe alındığını ve işten çıkartıldığı tarihe kadar hasta bakım işinde çalıştığını belirtmiştir. Davalı taraf, davacının gündelik temizlik işlerine gittiğini, murislerinin evine haftada bir iki gün temizliğe gelmesi için anlaştıklarını, daha sonra tamamen insani duygularla ve can yoldaşı olması için murislerinin evinde yaşamaya başladığını savunmuştur. Mahkemece, davacının yaptığı iş ev hizmeti kapsamında değerlendririlerek görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak, yeminli dinlenen davacı şahitleri, ...'in bacağının kırılmasından sonra devamlı birine ihtiyaçları olduğu için davacının, davalıların evinde çalışmaya başladığını, ...'in dört ayaklı yürüteç ile yürüyebildiğini; Nüzhet Mergen yatalak olduğu dönemde yatma, yedirme, altını temizleme gibi işlerini yaptığını beyan etmişlerdir. Davalı şahitları ise ...'in ufak tefek rahatsızlıkları olsada kendi işlerini kendisinin yaptığını belirtmişlerdir. Hal böyle olunca mahkemece, davacının işe başladığını beyan ettiği 1995 yılından itibaren davalılarının murislerinin sağlık durumlarına ilişkin kayıt ve belgeler getirtilmeli ve bu tarihten itibaren başkasının bakımını gerektirir bir hastalıklarının bulunup bulunmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanmalıdır. Hasta bakıcılık işinin ev hizmetlerine göre ağır bastığının anlaşılması durumunda işin esasına girilerek bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik araştırma ile görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.