MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, asgari geçim indirimi, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları sebebi ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin ve ücret, vergi iadesi, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının daha iyi şartlarda iş bulduğu için işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı işçinin yıllık izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74. ve 75. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 25. ve 26. maddeleri uyarınca hakim, dava veya cevap dilekçesinde bildirilen vakıalarla bağlı olup, tarafların bildirmediği vakıaları kendiliğinden inceleyemez ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka şeye karar veremez.
Somut olayda; davacının yıllık izin alacağı, izinlerin kullandırıldığı davalı tarafından usulünce ispatlanamadığından kıdemine göre hak kazandığı 234 gün üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Ancak; davacı 29.09.2009 tarihinde işverene çektiği ihtarnamede ve dava dilekçesinde; kanuni izin sürelerinin eksik kullandırıldığını, 2004 yılında ise hiç izin kullandırılmadığını belirtmiştir. Davacı izinlerinin hiç kullandırılmadığını değil, eksik kullandırıldığını ve 2004 yılı izninin hiç kullandırılmadığını iddia etmiş olup, davacı tanıkları da yıllık izinlerin tamamının kullanılamadığını ve davacının daha önceleri izin kullanmasına rağmen son üç yıl izin kullanmadığını beyan ettiğinden; davacı duruşmaya davet edilerek, ihtarnamedeki ve dava dilekçesindeki açıklama ile birlikte tanık anlatımlarına karşı diyecekleri sorulmalı, izinlerinin ne kadarını kullandığı açıklattırılmalı ve oluşacak sonuca göre izin alacağı hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile sonca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.