MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA:Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin tasarruf tedbirleri gerekçe gösterilerek feshedildiğini, tasarruf tedbirlerinin sonuçlarının beklenmediği, feshe son çare olarak başvurulmadığını, üç yıllık sürenin beklenmediği iş sözleşmesi feshinin geçersiz olduğunu belirtmiş ve işe iade kararı verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, davalı kurumun işletme şartlarının işletme dışı sebeplerle değiştiğini, kanuni zorunluluk sebebi ile tasarruf tedbirlerinin yürürlüğe konulduğunu, üç yıl beklense idi kurumun kapatılacağını ve herkesin mağdur olacağını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece feshin geçerli sebebe dayanıldığının davalı işverence ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelemesi sonucunda; davalı Birliğin fesih tarihi itibariyle gelirleriyle personel giderleri karşılaştırılarak personel giderlerinin gelirlerinin % 40’ ını aşıp aşmadığı hususunun bilirkişi aracılığı ile belirlenmesi gerektiği, ayrıca 5910 sayılı Kanun'da belirtilen üç yıllık sürenin bitim tarihi de göz önünde bulundurularak feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.
Karar taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.
Bozmadan sonra hükme esas alınan bilirkişi raporunda fesih tarihinde personel giderlerinin gelirlerin %40’ında daha aşağıda olduğu tespit edilmiş ise de, raporda ek nisbi ödemelerin gelirler kısmında değerlendirildiği görülmektedir. Ek nisbi ödemeler tanıtım fonları gibi belirli özel amaçlar için tahsis edilen ödemeler olup, ayrı hesapta takip edilmektedir. Ek nisbi ödemelerin gelirler içinde değerlendirilmesi hatalıdır. Nitekim davacının iş sözleşmesinin feshi tarihi itibariyle emsal nitelikteki dairemizin 2013/7785 esas, 16510 karar sayılı kararında da bu husus vurgulanarak fesih tarihinde personel giderlerinin gelirlerin %40’ını aştığı belirlenmiştir. Şu halde işverence yapılan fesih geçerli nedene dayanmakta olup, feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesi hatalıdır.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç : Yukarıda belirtilen sebeplerle;
Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harç peşin alındığından harcın yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 920,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine kesin olarak 26.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.