MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, akdin feshinde yalnızca son 5 yıla ait 92 günlük izin ücretinin ödendiğini, 330 güne ait izin ücretinin ödenmediğini, ibranameyi ihtirazı kayıtlı olarak imzaladığını beyanla kullandırılmayan ve bedeli ödenmeyen yıllık izin ücreti ile eşit davranmama tazminatının ve ücret zam alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının yılık izinlerini kullandığını, kullanmadıklarının bedelini aldığını, ayrıca ibraname imzalayarak davalıyı ibra ettiğini, taleplerinin yerinde olmadığını, üst düzey yönetici olması ve çalışan sayısının fazlalığı nedeni ile tüm izinlerin kayıt altına alınmasının mümkün olmadığını, davacının yurt dışı giriş çıkış kayıtlarının bilirkişi marifeti ile incelenmesi gerektiğini, zira davacının belgesi olmadan yurtdışına çıktığı ve izin kullandığı günlerin bu şekilde tespit edilebileceğini, davalı bankanın iş seyahat harcamalarını ödediğini, harcama belgelerinin de tetkiki halinde belgeye bağlanmayan yıllık izinlerin tespitinin mümkün olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davanın kısmen kabulüne ilişkin mahkeme kararı, tarafların temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2009/5760 Esas, 2011/10339 Karar sayılı ve 05.04.2011 tarihli ilamı ile, yıllık izin alacağı ve temerrüt tarihinin belirlenmesine ilişkin araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.
Bozmaya uyan mahkemece, yurt dışı giriş çıkış kayıtları celp edilmiş, işverenden yurt dışında bulunulan süreler için varsa belge sunması istenmiş, yurt dışında kalınan sürelere
ilişkin olarak belge sunulmadığından 33 gün mahsup edilmemiş ve bilirkişiden ... rapor aldırılarak davacının yıllık izin alacağı hüküm altına alınmıştır.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Davalı temyizi yönünden, davacının kaç günlük yıllık izin alacağına hak kazandığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Davacı; yurt dışında geçirilen söz konusu 33 günlük sürenin, davalı Banka için yapılan iş seyahatlerinde geçen süre olduğunu iddia etmektedir. Davalı ise; davacı üst düzey yönetici olup, her izne çıktığında kendisinden izin belgesi istenemeyeceğini savunmaktadır. Mahkemece davacının yurt dışında geçirilen bu süreye ilişkin olarak işverene ait işyeri kayıtları irdelenmemiştir. Yapılacak iş, söz konusu dönemde davacının ücretinin ödenip ödenmediği, gerçekten iş seyahati amacıyla yurt dışına gidip gitmediği, uçak bileti, iaşe vb giderlerin bu dönemde işverence karşılanıp karşılanmadığı hususlarında Banka defter ve kayıtlarında da inceleme yaptırılarak yurt dışında geçirilen 33 günlük sürenin yıllık izinde sayılıp sayılamayacağı hususunda yeniden bir değerlendirme yapılarak, oluşacak sonuca göre davacının yıllık izin alacağı hakkında bir karar vermekten ibarettir. Bozma gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3.Kabule göre de davalının yıllık izin alacağı bilirkişi tarafından brüt 167.184,00 TL olarak hesaplanmasına rağmen mahkemece gerekçesi açıklanmadan brüt 168.184,00 TL olarak hüküm altına alınması da hatalı olmuştur.
4.Davacı temyizine gelince; yine kabule göre de davacı tarafından peşin olarak yatırılan 2.889,60 TL harç yönünden olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması hatalı olmuştur.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.